Rocznice - Akademie: Rocznica śmierci patrona szkoły prof. Sylwestra Kaliskiego
1 - 1987/1988      Wstecz   Menu   Dalej
Dnia 16 września 1987 roku delegacja naszej szkoły wyjechała do Warszawy na uroczystości związane z rocznicą śmierci Sylwestra Kaliskiego. Pierwsze kroki skierowaliśmy do instytutu WAT-u. Jedną z pracowni, którą poznaliśmy było laboratorium laserów dużej mocy. Prace prowadzone w laboratorium, jak okreslił nam przewodnik, mają duże znaczenie dla rozwoju techniki laserowej. Następnie prowadzący starał się wyjaśnić nam istotę działania układu plazma-fokus. Dla nas była to "czarna magia". Ostatnim pomieszczeniem przez nas zwiedzanym była pracownia izotopowa, gdzie dokonuje sie pomiarów i zdjęć procesów związanych z rozczepianiem atomów. O godzinie 13:00 udaliśmy się na Powązki. Na grobie Sylwestra Kaliskiego złożyły kwiaty delegacje szkół, których jest on patronem. Chwilą ciszy uczczono pamięć o zmarłym. Adiutant instytutu kpt. Shultf podziękował wszystkim za przybycie. Po uroczystości zwiedziliśmy Powązki. Widzieliśmy tam groby i pomniki wielu sławnych ludzi m. in. Zofii Nałkowskiej, Władysława Gomułki, Juliana Tuwima.
O godzinie 14:00 wyjechaliśmy z Powązek i już o 14:15 słuchaliśmy wykładu ucznia prof. Kaliskiego - Kazimierza Garca. Wyjaśnił nam istotę rozczepienia jąder atomów. Prace w tej dziedzinie prowadzone przez instytut raczej nie będą uwieńczone sukcesem przez najbliższe lata. Mikrosynteza laserowa i nowe źródła energii z tym związane aczkolwiek nie mają dużych perspektyw w najbliższej przyszłości to w teraźniejszym świecie, gdy zasoby energetyczne są na wyczerpaniu, zdają się pozostać "ostatnią deską ratunku" dla nas wszystkich. Po wykładzie typowo teoretycznym, z inicjatywy pani prof. Kasjan nasz sympatyczny wykładowca wyjawił nam kilka szczegółów z życia profesora. Pracował on z nim trzy lata i jak sam stwierdził - "Dopiero jak zostałem sam, zrozumiałem jakim szczęściem była współpraca z profesorem". Był z nim emocjonalnie związany. Mimo krążących od czasu do czasu nie zawsze przychylnych opinii dotyczących profesora, dla niego był przede wszystkim filozofem.
Niektóre prace profesora były bardzo poglądowe, nie przywiązywał wagi do szczegółów, dla niego najważniejsza była idea, co często spotykało się z krytyką. Według opinii naszego rozmówcy, profesor umiał współżyć z podwłądnymi, chociaż nieraz zdarzały się drastyczne rozmowy z podkomendnymi. Miał także duże wymagania wobec siebie i innych. często pracował w soboty i niedziele, dla niego święta "nie istniały". Lubił sport, pływał, grał w tenisa. Miał też, jak każdy człowiek, różne słabostki np. lubił przechodzić przez płoty. Jego niespodziewana śmierć była szokiem dla wielu jego uczniów i przyjaciół. Po spotkaniu, spragnieni i zmożeni głodem udaliśmy się na obiad do kasyna wojskowego. O. godzinie 18:00 nastąpił wyjazd. Pełni wrażeń i nieco zmęczeni wróciliśmy do Torunia. Następnego dnia poszliśmy do szkoły bogatsi w wiedzę o naszym patronie.
Tekst i zdjęcia: ?? Opracowanie: Na podstawie Kroniki ZSME - MVS Gości: 2790